Trzech mistyków swoich czasów. Crowley, Dee oraz Bruno

W całej historii wielu było mistyków, których otaczano czcią ze względu na ich charyzmę i aurę, którą roztaczali. Niewielu jednak miało na swoich kontach realne osiągnięcia i wywarło tak znaczący wpływ na kulturę, filozofię czy historię. W tym drugim gronie znajdują się między innymi Aleister Crowley, John Dee, a także Giordano Bruno. Każdy z tej trójki zapisał się w historii na inny sposób. W tym artykule przyjrzymy się biografiom rzeczonych mistyków.

Aleister Crowley

Aleister Crowley (1875–1947) to jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci XX-wiecznego okultyzmu. Urodzony w Anglii jako Edward Alexander Crowley, już od młodości buntował się przeciwko surowemu wychowaniu religijnemu. Fascynacja ezoteryką i rytuałami doprowadziła go do wstąpienia w szeregi Hermetycznego Zakonu Złotego Brzasku, w którym pogłębił wiedzę na temat magii rytualnej i zachodniej tradycji ezoterycznej.

W 1904 roku Crowley doznał w Kairze doświadczenia, które sam opisywał jako przekaz od istoty duchowej imieniem Aiwass. Według jego relacji, w ciągu trzech dni spisał tekst znany jako Księga Prawa (The Book of the Law), będący fundamentem filozofii i religii Thelemy. Jej naczelną zasadą stało się słynne: „Czyń swoją wolę – niechaj będzie całym Prawem”. Crowley głosił wolność jednostki, duchową eksplorację i rozwój poprzez praktyki magiczne.

Choć przez wielu był postrzegany jako satanista i libertyn, Crowley uważał się za duchowego reformatora i proroka nowej epoki. Tworzył rytuały, zakładał organizacje i pozostawił po sobie liczne pisma, które do dziś inspirują okultystów, artystów i ezoteryków. Jednocześnie jego postać była owiana skandalami – przypisywano mu między innymi uzależnienie od narkotyków oraz liczne ekscesy seksualne. Jego niezwykle barwna biografia sprawiła również, że stał się częścią kultury popularnej. Piosenkę poświęconą Crowleyowi nagrał między innymi Ozzy Osbourne.

John Dee

John Dee (1527–1609) był angielskim matematykiem, astronomem, astrologiem, geografem oraz doradcą królowej Elżbiety I. W historii zapisał się przede wszystkim jako uczony, który próbował połączyć naukę z magią i mistyką. Wierzył, że rzeczywistość materialna i duchowa są ze sobą ściśle powiązane, a za pomocą nauk hermetycznych można uzyskać dostęp do wyższych poziomów wiedzy.

Od lat 80. XVI wieku Dee rozpoczął intensywne badania nad komunikacją z bytami anielskimi. W tym celu współpracował z Edwardem Kelleyem, za pośrednictwem którego rzekomo otrzymywał przekazy od aniołów. Te duchowe sesje doprowadziły do powstania systemu znanego dziś jako magia enochiańska, obejmującego między innymi specjalny język oraz rozbudowaną symbolikę.

Choć Dee dążył do uzyskania wiedzy absolutnej, jego zainteresowanie magią i komunikacją z duchami stopniowo przysłoniło wcześniejszą działalność naukową. Wraz z Kelleyem opuścił Anglię i przez pewien czas podróżował po Europie Środkowej. Po powrocie do Anglii jego pozycja była już znacznie słabsza niż wcześniej. Ostatnie lata życia spędził w Mortlake, gdzie zmarł w 1609 roku.

Giordano Bruno

Giordano Bruno (1548–1600) był włoskim filozofem, dominikaninem, poetą i jednym z najśmielszych myślicieli epoki renesansu. Rozwijał koncepcję nieskończonego wszechświata i wielości światów, co pozostawało w konflikcie z częścią ówczesnych poglądów filozoficznych i teologicznych.

Bruno był pod silnym wpływem hermetyzmu, metafizyki i neoplatonizmu. W swoich dziełach łączył elementy filozofii przyrody z duchowością, ukazując kosmos jako żywy, powiązany organizm. Jego poglądy odbiegały zarówno od chrześcijańskiej ortodoksji, jak i od dominujących w jego czasach sposobów rozumienia świata. Współczesna interpretacja jego myśli jest jednak bardziej złożona niż przedstawianie go wyłącznie jako prekursora nowoczesnej astronomii.

Wędrując po Europie, Bruno głosił swoje idee, ale też zyskiwał wrogów. W 1592 roku został aresztowany przez inkwizycję w Wenecji i ostatecznie przekazany władzom kościelnym w Rzymie. Jego proces trwał kilka lat. W 1600 roku został uznany za heretyka i przekazany władzom świeckim. 17 lutego 1600 roku został spalony na stosie na Campo de’ Fiori w Rzymie.

Historia Bruna do dziś budzi zainteresowanie nie tylko historyków filozofii. Stał się również symbolem niezależności myślenia i sprzeciwu wobec narzucania poglądów, choć jego rzeczywiste poglądy były znacznie bardziej skomplikowane niż późniejszy obraz przedstawiający go wyłącznie jako męczennika nauki.

Wyniki włoskiego klubu możecie sprawdzić na portalu sportowym. Specjalny kod promocyjny Fortuna to MECZYKI.